De avonturen van

 de familie Koolmees. 

              

                                                      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                            

Eindelijk hebben we dan de knoop doorgehakt, wij gaan emigreren. In maart 2008 kregen we een telefoontje van een vriendin dat er een camping in Zuid Frankrijk te koop is. Op dat moment begon het toch wel te kriebelen hier. Al jaren hadden we het erover om weg uit Nederland te gaan en ergens wat voor ons zelf te gaan beginnen. En nu kwam het toch wel heel dichtbij. Dus in de mei vakantie met vouwwagen naar Frankrijk toe. De camping was super, niet groot, mooi gelegen maar wel oud en met achterstallig onderhoud. Maar daar konden we wel doorheen kijken. De Franse eisen zijn toch erg anders als die in Nederland. Maar na wat overleg bleek er toch veel onduidelijkheid over de verkoop van de camping. Dat hij verkocht zou worden was duidelijk maar waarneer was de eerste grote vraag en de tweede vraag was wat er met de camping zou gebeuren. Ook de vraagprijs en alles wat daar mee samen hangt was nog erg onduidelijk.

Kortom veel vragen en erg weinig antwoorden. Na wat avondjes praten met onze vrienden kwamen we tot de conclusie dat we hier maar erg goed over moesten gaan nadenken. En we kregen nog een tip mee die ook stof tot nadenken gaf. Waarom een camping en geen Chambre d'hote?? Tja geen idee eigenlijk. Begin mei vertrokken we weer naar Nederland met veel vragen in ons hoofd. Een ding hadden we duidelijk: dat we gaan emigreren is geen vraag meer. Nu we er zo mee bezig waren geweest en de Franse sfeer hadden geproefd was dat geen punt tot nadenken meer.

Thuis gekomen er lang over nagedacht en gepraat maar toch besloten om nog even niks te zeggen tegen de familie en de omgeving. Waarom niet, om geen slapende honden wakker te maken. Voor ons was heel veel nog niet duidelijk laat staan voor een ander dan.

We hebben veel informatie gezocht op internet en ons wat verdiept in het kopen en beheren van een camping maar dat stemde ons erg somber. De prijzen liggen enorm hoog, een hypotheek krijgen is erg moeilijk en je hebt veel, heel veel eigen geld nodig. En dan heb je het nog niet over alle tijd die er in gaat zitten. Met drie kids was dat niet de verstandigste keuze.

Toen toch maar eens gaan kijken wat een Chambre d'hote nou precies inhield en hoe we dat vorm konden gaan geven. Met al dat nadenken en praten over onze grote droom werd het ons steeds duidelijker dat dit is wat we willen gaan doen.

Heel voorzichtig de kids wat gepolst en het onze ouders verteld. Die schrokken wel even maar snapten heel goed dat als je een droom hebt je die wilt gaan verwezenlijken. Goed eerste obstakels genomen en dan??

 

 

Dan ga je alweer op vakantie naar Frankrijk. En wel naar dezelfde camping in hetzelfde gebied. Het voelde prima toen we daar aan kwamen. Heerlijk weer en een super mooie omgeving. We hebben veel gepraat met Marieke en Fred en hebben toch besloten om ons huis in de verkoop te gaan zetten. We hebben zelfs een tweetal huizen bekeken en een daarvan was echt super zelfs nog om te bouwen in een Chambre d'hote. Maar goed het was puur om te kijken en niet om al te kopen.   

Ook hadden we een afspraak met de bank maar dat verliep echt op zijn Frans. Ofwel, ze waren ons vergeten en lieten ons erg lang wachten. Nou, helaas voor hen, weer een klant minder. Ja, je moet wel rekening houden met de Franse mentaliteit hoor. Maar goed weer wat geleerd.

Eenmaal terug in Nederland hebben we de makelaar gebeld en het huis in de verkoop gezet. Wat een stress weer zeg. Alles opruimen en opknappen, maar vooral het afwachten is echt killing. 

 

                                     

 

4 oktober 2008 hadden we het openhuis. Die dag hebben we 2 kijkers gehad. Allebei waren ze enthousiast maar helaas niet enthousiast genoeg. Op naar de volgende maar.

Ondertussen zijn we druk bezig met onze lessen Frans. En dat is moeilijk zeg, jeetje al die werkwoord vervoegingen, om gek van te worden. Maar we weten waar we het voor doen.

Rond eind oktober weer kijkers gehad maar helaas kregen die geen hypotheek. En daarna blijf het stil, geen kijkers en ook de bezoekers aantalen op funda waren erg laag. We kunnen niets anders doen dan afwachten. En afwachten is nou niet mijn sterkste kant, gelukkig kan Andreas het beter.

Inmiddels is het 2009. De lessen Frans gaan steeds beter en verder....wachten we (on) geduldig af. Tot die ene dag, 16 januari, de makelaar belt met goed nieuw, een bezichtiging. Het weekend druk geweest met opruimen en schoonmaken. En maandag was de dag van de bezichtiging. De makelaar belde rond 17.45 dat ze erg enthousiast waren maar ook nog bij onze buren, die ook het huis te koop hebben, zouden gaan kijken. Prima, we wachten rustig af. Dinsdag 20 januari 09.45 de makelaar belt, er ligt een eerste bod. SPANNEND!! Om 11.30 uur was de koop rond. Het is inmiddels februari en het verkocht bord staat in de tuin. Het is officieel per 3 juli verlaten we Nederland. FRANKRIJK WE KOMEN ER AAN!!

 

 

En nu, nu zijn we heel druk. Druk met opruimen, zaken regelen en een huis zoeken. Gelukkig hebben we onze Marieke, onze rots in de branding in Frankrijk. Zij zoekt op internet naar huizen, vraagt haar vrienden etc. Ook is ze druk opzoek naar een baan voor Dre. Helaas is werk zoeken vanuit Nederland best lastig. Het internet in Frankrijk is toch anders als hier. Echte banensite's zijn er weinig en vaak niet up tot date. Op dit moment ligt het even stil. Marieke is 22-02-09 bevallen van een dochter Julie. En dan heb je wel even wat anders aan je hoofd. :)

Ondertussen zitten we in Nederland niet stil. Elke week hebben we Franse les en dat gaat steeds beter. De zolder is inmiddels helemaal opgeruimd en ingepakt. Nu zijn we druk met de regelzaken als diploma's omzetten, uittreksel uit het geboorte register verkrijgen etc etc.

 

 

De meeste documenten zijn in huis en vertaald. Het kost even tijd maar dan heb je ook wat.

Ook zijn we naar de emigratie beurs geweest. Helaas was de regio Lanquedoc niet vertegenwoordigd. We zijn wel iets wijzer geworden en hebben, niet geheel onbelangrijk, een verhuisbedrijf gevonden. We hadden al bij een aantal bedrijven een offerte aangevraagd maar helaas waren die erg duur. Nu hebben we een bedrijf gevonden die onze spullen verhuisd voor de helft van het bedrag van de andere bedrijven. Helemaal super dus.

Fred heeft inmiddels allerlei financiele kwesties bekeken en uitgezocht. Als we er in April zijn hoeven we de papieren alleen maar te ondertekken zo ongeveer.

Verder zijn er contacten gelegd met de over buren van Fred en Marieke. Deze mensen hebben een huis in Noord-frankrijk en het huis in Argeliers is hun vakantie woning. Marieke en Fred gaan nu proberen of ze dit aan ons willen verhuren. Wordt vervolgd!!

 

 

Nog maar drie maanden en dan zitten we al in Frankrijk. Wel een heel raar idee moet ik eerlijk zeggen. Zo ben je begin vorig jaar plannen aan het maken en nu is het al bijna zover. Gelukkig is het meeste nu gedaan en kan ik even ademhalen.

 

 

Inmiddels zijn we terug van 4 dagen Frankrijk. Het was super gezellig bij Fred, Marieke, Eline en Julie. Wat een heerlijke meiden zijn het toch!!

Nog maar 63 dagen en dan zitten we in Frankrijk. Het huis is geregeld, we mogen zolang we willen in hun huis blijven. Alleen in Juli zijn ze er twee weken maar dan mogen we in het huis van Marieke en Fred. Het huis is een echte vakantie woning. Een kleine woonkamer/keuken maar een schitterende grote zolder waar alle drie de kids kunnen slapen. Op de eerste verdieping zijn nog twee slaapkamers en de badkamer. De grote slaapkamer wordt de ouder slaapkamer en de kleine wordt het rommel en opslag hok. Helemaal prima voor zolang het nodig is. We hebben nu tenminsten de tijd    om rustig om ons heen te kijken voor een mooi huis of een stuk terrein waar we kunnen bouwen. Plannen zat, nu nog kijken wat haalbaar is.  

 

 

Nog maar 37 dagen en dan is het echt zover. Inmiddels hebben we de datum waarop onze spullen worden opgehaald ook te horen gekregen. 25 juni om 08.00 uur moet alles ingepakt klaar staan. We gaan dus gezellig een week kamperen in eigenhuis.

De meeste meubels staan nu op marktplaats. Hopelijk raken we ze snel kwijt, zo niet, dan gaan ze naar de kringloop. Meenemen is echt geen optie.

Ik ben weer druk met de laatste brieven en opzeggingen te doen. dat gaat soms heel makkelijk maar soms......................

Marieke en Fred zijn druk bezig met de papieren voor uitkering en kinderbijslag in te vullen. Makkelijk hoor, wij zetten onze handtekening en zij doen de rest.

Kortom het loopt allemaal wel. Inpakken doen we zo tussen alle bedrijven door, af en toe een doos. Gaat helemaal prima.

 

 

De tijd vliegt zegt. Nog maar 22 dagen en dan vertrekken we al. Het huis is een grote puinhoop, overal staan dozen en Ysa haar kamer is een pakkamer geworden. De zolder is helemaal leeg en schoon, alleen ons bed staat er nog en de kleren zitten in koffers. Het begint te lijken op kamperen in eigenhuis. Over twee weken komt het verhuisbedrijf al onze spullen ophalen.

Ik ben nu druk bezig om onze diploma's gelegaliseerd te krijgen en dat gaat niet makkelijk worden. Onze diploma's staan niet in de digitale bestanden. Nu gaan de bijde scholen dit uitzoeken. Hopelijk gaat het nog allemaal lukken.

De Franse lessen zijn gestopt per deze week. De komende twee weken hebben we het te druk met afspraken en inpakken. Het was super gezellig altijd met Yvonne en we hebben er echt wel veel van geleerd. Nu moeten we het geleerde in de praktijk gaan brengen straks.

 

 

Gelukkig ook nog goed nieuws. Andreas zijn diploma wordt wel gelegaliseerd. Met die van mij zijn ze nog heel druk bezig.

Marieke en Fred hebben de papieren ingevuld voor onze uitkeringen en de kinderbijslag. Ben heel benieuwd wat daar uit komt.

We zijn nu al een heel eind met het inpakken. De hele boven verdieping is nu ingepakt. Sterre en Ysa vinden het maar wat raar dat alles nu in dozen terecht komt. We hebben samen met hun de spullen uitgezocht die mee kunnen in de bus en de rest in dozen ingepakt.

Andréas moet nog maar 3,5 dag werken en is dan ook vrij. dan kunnen we echt beginnen met goed opruimen en inpakken.

 

 

Nog meer goed nieuws. Ook mijn diploma is gelegaliseerd nu kunnen we officieel aan het werk.

Ons afscheidsfeestje is achter de rug. Het was super gezellig en we hebben allemaal enorm genoten. Ook zijn we erg verwend met overlevingspakketten en zaken vol drop. Het afscheid nemen van familie en vrienden was erg zwaar maar gelukkig is er internet en telefoon. Lieve allemaal super bedankt voor de mooie dag !!

 

 

Het huis is helemaal ingepakt en de verhuiswagen stond om 09.00 uur voor de deur. Na een bakje koffie en was geklets zijn we rond 09.20 uur begonnen met inladen, onze buurman heeft geholpen en met een uur stond alles erin. Nu is het wachten op de datum voor uitladen maar dat wordt zeer ws pas in augustus.

Verder zijn we druk geweest met afscheid nemen van iedereen en het inpakken van de bus. Ook moest het hele huis nog schoon. Maar 3 juli om 09.30 uur hebben we een schoonhuis overgedragen aan de nieuwe bewoners. het voelde erg raar om buiten te staan zonder sleutels. We waren even gewoon dakloos.

Na de overdracht zijn we naar mijn Zwolle gereden waar we sinds woensdag al logeerden ivm de operatie van mijn vader. Omdat papa zo goed herstelde zijn we zondag ochtend gaan rijden.

Het afscheid van de opuders was zwaar maar gelukkig hebben ze al plannen om deze kant op te komen.

 

 

Dit was het laatste stukje op deze pagina. De emigratie is een feit, we wonen nu in Frankrijk. Op de pagina:  Frankrijk kan je ons verder volgen.